۱۴۰۳ اسفند ۲۸, سه‌شنبه

سرکوب سیستماتیک قومیت ها از نظر مای ساتو


 مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، در گزارش اخیر خود به سرکوب سیستماتیک اقلیت‌های قومی و مذهبی در ایران پرداخته و نگرانی‌های جدی خود را در این زمینه اعلام کرده است. او معتقد است که اقلیت‌ها در ایران با تبعیض گسترده، سرکوب و محدودیت‌های متعدد مواجه‌اند. برخی از مهم‌ترین مواردی که ساتو به آنها اشاره کرده عبارت‌اند از:


۱. سرکوب اقلیت‌های قومی (کردها، بلوچ‌ها، عرب‌ها و ترک‌ها)


مای ساتو گزارش داده است که اقوام غیر فارس در ایران با تبعیض گسترده در آموزش، اشتغال، مشارکت سیاسی و حقوق فرهنگی مواجه‌اند. او به موارد زیر اشاره کرده است:


سرکوب اعتراضات اقوام: برای مثال، اعتراضات کردها و بلوچ‌ها با برخوردهای خشن امنیتی و قضایی روبه‌رو شده است.


اعدام‌های گسترده: درصد بالایی از اعدام‌شدگان در ایران متعلق به اقوام بلوچ و کرد هستند.


محدودیت در آموزش زبان مادری: اقوام غیرفارس حق تحصیل به زبان مادری خود را ندارند، برخلاف تعهدات بین‌المللی ایران.



۲. تبعیض علیه اقلیت‌های مذهبی (بهاییان، مسیحیان، یهودیان و اهل سنت)


ساتو تأکید کرده که اقلیت‌های مذهبی، به‌ویژه بهاییان و اهل سنت، به‌طور سیستماتیک مورد سرکوب قرار می‌گیرند. برخی از نمونه‌های این تبعیض‌ها عبارت‌اند از:


بهاییان:


از تحصیل در دانشگاه‌ها و اشتغال در بسیاری از مشاغل محروم هستند.


خانه‌ها و محل کسب آن‌ها تخریب یا مصادره می‌شود.


بازداشت و زندانی شدن به دلیل اعتقادات مذهبی رایج است.



مسیحیان، به‌ویژه نوکیشان:


با اتهاماتی چون "تبلیغ علیه نظام" دستگیر می‌شوند.


کلیساهای خانگی هدف حمله قرار می‌گیرند.



اهل سنت:


اجازه ساخت مسجد در تهران ندارند.


رهبران مذهبی آنها به‌شدت تحت نظر و سرکوب قرار دارند.




۳. عدم دسترسی به فرصت‌های برابر


اقلیت‌های قومی و مذهبی در مشاغل دولتی و مناصب مدیریتی سهم اندکی دارند.


در سیستم آموزشی و دانشگاه‌ها، سهمیه‌بندی و محدودیت‌های ناعادلانه علیه اقلیت‌ها اعمال می‌شود.



۴. افزایش بازداشت و سرکوب فعالان اقلیت‌ها


بسیاری از فعالان حقوق بشر، فرهنگی و مذهبی از اقلیت‌ها زندانی شده‌اند.


رسانه‌ها اجازه انتشار مطالب مرتبط با حقوق اقلیت‌ها را ندارند.



نتیجه‌گیری مای ساتو


مای ساتو در گزارش خود تأکید کرده که سرکوب اقلیت‌های قومی و مذهبی در ایران، بخشی از سیاست‌های رسمی حکومت است و ایران باید قوانین خود را با استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر هماهنگ کند. او خواستار پایان تبعیض علیه اقلیت‌ها، آزادی زندانیان عقیدتی و فراهم شدن امکان مشارکت برابر برای همه شهروندان ایران شده است.



هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر