فشار اقتصادی بیشتر
تورم و گرانی: تحریمهای سازمان ملل باعث محدودتر شدن صادرات نفت، دسترسی به ارز خارجی و مبادلات بانکی میشود. این یعنی ارزش ریال پایینتر میآید و قیمت کالاها بالا میرود.
افزایش هزینه زندگی: از مواد غذایی و دارو تا لوازم مصرفی روزمره گرانتر خواهد شد. پیشبینیها میگویند قشر متوسط و ضعیف بیشتر زیر بار گرانی خواهند رفت.
---
💊 ۲. کمبود دارو و کالاهای اساسی
چون انتقال پول و تجارت خارجی سختتر میشود، واردات داروهای خاص و تجهیزات پزشکی با مشکل روبهرو خواهد شد. این موضوع در تحریمهای گذشته هم تجربه شده بود.
حتی اگر تحریمها روی «دارو و غذا» مستقیم اعمال نشوند، محدودیت بانکی و بیمهای مانع واردات روان میشود.
---
👷 ۳. بیکاری و رکود
بسیاری از صنایع که به واردات مواد اولیه یا صادرات وابستهاند، آسیب خواهند دید.
احتمال تعطیلی شرکتها و کاهش فرصتهای شغلی زیاد است، مخصوصاً در بخشهایی مثل خودروسازی، پتروشیمی و حملونقل.
---
😟 ۴. فشار روانی و اجتماعی
افزایش نگرانی مردم درباره آینده، امنیت شغلی، تأمین هزینهها و حتی آینده فرزندان.
گسترش حس بیاعتمادی نسبت به سیاستمداران داخلی و خارجی.
احتمال بالا گرفتن اعتراضات اجتماعی در صورت شدت گرفتن بحران.
---
🌍 ۵. راههای دور زدن تحریم
دولت ایران احتمالاً تلاش میکند با همکاری نزدیکتر با روسیه، چین یا کشورهای منطقه بخشی از اثرات تحریمها را دور بزند.
با این حال، تجربه گذشته نشان داده این مسیر فقط بخشی از نیازها را تأمین میکند و فشار روی مردم همچنان بالاست.
---
✅ جمعبندی ساده:
فعال شدن مکانیسم ماشه بیش از آنکه سیاستمداران را تحت فشار قرار دهد، مستقیم بر زندگی روزمره مردم ایران اثر میگذارد — از گرانی کالا و کمبود دارو گرفته تا بیکاری و فشار روانی. به همین دلیل است که بسیاری از کارشناسان میگویند بازگشت تحریمها در عمل «مردم عادی» را هدف میگیرد، نه فقط دولت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر